۱۳۸۸ دی ۳۰, چهارشنبه
عذر خواهی
درحالیکه درپشت فرمان وغرق در افکار مختلف منتظر باز شدن راه وحرکت به مقصد بودم ناگهان با تکان نسبتا شدیدی که از پشت به ماشین خورد بخود آمدم.ازآینه جلو پشت سرم را ورانداز کردم.بتدریج راه باز شد وآرام آرام اتومبیل را به کناری کشیدم وایستادم .هرچه انتظار کشیدم راننده خاطی از خود رو اش بیرون نیامد.بناچار پیاده شدم وبعد از بازدید سپر عقب وحصول اطمینان از اینکه خسارتی به ماشین من وارد نشده باناراحتی به سمت آن راننده رفتم وگفتم: "آقای عزیز خیلی عذر می خوام که جنابعالی ازپشت به اتومبیل بنده کوبیدید!" وباهمین لحن ادامه دادم:"درسته که هیچ آسیبی به ماشین من وارد نشده ولی فکر نمی کنید لا اقل بخاطر شوکی که به من وارد کردید یه عذر خواهی خشک وخالی بمن بدهکارید ؟" طرف باکمال پررویی گفت:"حالا مگه چی شده آقا آسمون که بزمین نیومده .تازه من به علامت عذر خواهی دستی تکون دادم شما متوجه نشدید." نگاهی از سر ناامیدی به صورتش انداختم وسوار ماشین شدم وحرکت کردم.آن روز به این فکرمی کردم که چرا بعضی از ما آدمها تا این اندازه نسبت به حقوق یکدیگر بی تفاوتیم وابتدایی ترین وبدیهی ترین معیار ها وضوابط اخلاقی را براحتی زیر پا می گذاریم؟آیا چنین بی توجهی هایی در غرور وخود خواهی ما ریشه دارد ویا ناشی از جهل ونادانی ما نسبت به آداب اجتمایی است؟من گمان می کنم بسیاری از ناهنجاری هاوتنش های امروز جامعه ما که البته همگی از آن رنج می بریم معلول نادیده انگاشتن وعدم پایبندی ما به همین اصول وموازین ابتدایی می باشد.یک بار مشابه همین اتفاقی که تعریف کردم برای خود بنده افتاد وبر اثر لحظه ای غفلت از پشت وبا سرعت پایین با خودرویی بر خورد کردم.طرف با عصبانیت ازخود رواش پیاده شد که البته حق با اوبود چراکه چنین ضربه هایی بطورطبیعی باعث خشم وگاه واکنش تند آدمها می شود .اما من بسرعت از ماشین خارج شدم وخودم را به اتومبیل طرف مقابل رساندم بعد از بازرسی ومعاینه خود رو او از آن شخص معذرت خواهی کردم.آن آقا بسرعت آرام شد وخشمش فرو کش کرد وعذر خواهی مرا با تبسمی پاسخ داد وبا احترام خدا حافظی کرد ورفت. پوزش طلبی دو پیامد مثبت به دنبال دارد : 1) رنجش وآزردگی خاطرطرف مقابل را فورا از بین می برد .عذر خواهی مانند آب سردی است که شعله های سرکش خشم وغضب رافرو می نشاند وبسرعت به منازعه خاتمه می بخشد .نمی دانم چرا بسیاری از ما از وجود چنین اکسیر معجزه آسایی غافلیم .گاه با یک معذرت خواهی کوچک می توان جلوی فاجعه ای بزرگ را گرفت. 2)برخی عذر خواهی رانشانه عجزوترس ویاباعث تحقیرخود تلقی می کنند .البته شاید تا حدودی حق بااین گروه باشد .اما این موضوع را نیز باید پذیرفت که شخصی که براثر بی توجهی وسهل انگاری موجب رنجش وناراحتی کسی می شود باید با عذر خواهی فروتنانه تاوان خطایش رابپردازد.اگر معذرت خواهی رانوعی تحقیر می دانیم باید در تعامل وروابط اجتماعی خود مراقبت بیشتری داشته باشیم .اگرپوزش از دیگران برایمان سنگین است باید از رفتار وگفتارهایی که باعث رنجش آنان می شود بشدت اجتناب کنیم.اگرخواهان جامعه ای آرام وبدور از تنش و عاری از خشونت هستیم باید فرهنگ عذرخواهی را ساری وجاری نماییم. باهری
اشتراک در پستها [Atom]
ارسال یک نظر